Кожны здымак у галерэі нашага сайту з'яўляецца ўласнасцю аўтара, які яго размясціў (калі не ўказана іншае). Для камерцыйнага выкарыстання любога здымка або яго часткі неабходны пісьмовы дазвол аўтара.
Пры некамерцыйным выкарыстанні спасылка на аўтара і сайт абавязковыя. Звяртайцеся да рэдактара:harrier@tut.by па ўсіх пытаннях

All these pictures are copyrighted by the authors. Please respect the time and effort spent in shooting them.
If you have any questions or comments, please let us know: harrier@tut.by

Дамовы верабей амаль альбінос

Нешта накаціла - вырашыў дадаць са сваёй рэтра-галерэі фоткі вераб'я, які восенню 2006 года ашываўся каля мінскага кінатэатра "Кастрычнік". Яго ведалі многія мінчане, некаторыя нават адмыслова ездзілі карміць, ён нават на адной з паштовак АПБ адмеціўся. Трымаўся ён там пару месяцаў, потым некуды знік - такая вось нялёгкая доля ў "адшчапенцаў", і птушак, і людзей.  Ён, зразумела, быў не сапраўдны альбінос, проста белы, але, ўсё ж...

Каментары

1Falcon (госць) - 14.08.2017 - 03:58

Але гэты верабей хутчэй лейцыст, чым альбінос, бо лапы і дзюба афарбаваныя, на галаве пёры таксама слаба афарбаваныя. Ды і вока, здаецца, не чырвонае. На зрок у гэтым выпадку частковая адсутнасць пігменту на пёрах магла і не паўздзейнічаць.

Так і ёсць, гэта лейцыст - пігмент у яго не адсутнічае, проста белы пераважае. Але, як і з сапраўднымі альбіносамі, драпежнікі ў першую чаргу звяртаюць увагу на іх, ды і са сваякамі адносіны не вельмі складваюцца.

Вось троху больш падрабязна пра каляровыя аберацыі з польскай Вікіпедыі.

Каляровыя аберацыі (парушэнні афарбоўкі) у птушак параўнальна слаба даследаваныя. Памылкі ссутракаюццанават у прафесійнай літаратуры. Адзначаюць шмат відаў аберацый, аднак нкаторыя з іх адзначаны толькі некалькі разоў або толькі ў птушак у няволі.

Не кожнае парушэнне афарбоўкі- гэта мутацыя (якія маюць генетычную прыроду). Менавіта не мутацыяй ёсць сівенне апярэння. Яго найбольш часта адзначаюць у птушак гарадоў (кавак, варон, гракоў) і выклікана хутчэй за ўсё недахопам спажыўных рэчываў, стрэсам і забруджаннем асяроддзя. Сустракаецца толькі ў дарослых птушак і павялічваецца (больш інтэнсіўнае) з узростам. У такіх птушак больш светлыя плямы размешчаны несіметрычна і гэта дазваляе адрозніць іх ад леўцыстычных птушак.

Доля белага (неафарбаванага апярэння) можа быць вельмі рознай: ад некалькіх пёраў да ўсяго апярэння. Аднак, у адрозненне ад альбіносаў, у падобных выпадках вока не пазбаўлена афарбоўкі.

Акрамя сівення, да найбольш частых аберацый афарбоўкі адносяць:

Леуцызм (leucyzm) – частковая або агульная адсутнасць як эўмеланіна, так і феомеланіна. Гэта генетычна абумоўленыя з нараджэння змены. Адрозніваюць агульны (усё апярэнне белае, дзюба і ногі ружовыя), або частковы (найчасцей белае апярэнне на галаве, крылах і жываце, але не на хвасце) леуцызм.

Альбінізм (albinizm) – агульная адсутнасць меланінаў у вачах, пёрах і скуры і іх вытворных з-за адсутнасці амінакіслаты ціразіна ў меланацытах. Альбіносы вельмі рэдка дажываюць да размнажэння, таму што іх вочы вельмі ўразлівыя да святла і з-за гэтага птушкі не бачаць выразна ні ежу, ні драпежнікаў. Таму яны хутка гінуць пасля вылету з гнязда. Альбіносы- цалкам з белым апярэннем, маюць ружовую дзюбу і вочы (радужку). Выключэннем ёсць птушкі-альбіносы, у якіх каляровыя плямы могуць быць з-за караціноідаў (якія птушкі атрымліваюць з ежы).

Браўн (brown) – часта сустракаемая мутацыя. Звязана з якасным недахопам эўмеланіна з-за яго няпоўнага акіслення. З-за гэтага чорнае апярэнне выглядае карычневым, тады як рыжа-карычневае і крэмавыя колеры не змяняюцца (за іх афарбоўку адпавядае феоламеланін) . З-за ўздзеяння сонечных промняў эўмеланін у такіх пёрах часткова разрушаецца і пер’е яшчэ больш святлее. Ногі і дзюба афарбаваныя трошкі святлей за звычайныя, вочы выглядаюць нармальна. Менавіта гэтая мутацыя адказвае за белы (ане шэры пух у т.зв. “польскай морфы” лебедзя-шыпуна, а таксама ружовыя, а не шэра-цялеснага колеру ногі такіх лебедзяў.

Гіпамеланізм (hypomelanizm (англ. dilution) – гэтая мутацыя звязана з частковым недахопам меланіну (больш рэдкім яго размяшчэннем), з-за чаго птушкі выглядаюць больш бледнымі, чым павінны. Вылучаюць дзве яе формы: pastel (рэдукцыя абодвух меланінаў), Isabel (рэдукцыя эумеланіна.

Іно (ino) – адрозніваецца ад мутацыі “браўн” тым, што тут недаакісляецца як эумеланін, так і феомеланін. У птушак з гэтай мутацыяй заўсёды ружовыя ногі і дзюба, часам і вока больш ружовае, чым звычайна, але не цалкам як у альбіносаў і такія птушкі не маюць праблемаў са зрокам. З часам, пад уздзеяннем святла, такія птушкі святлеюць і могуць выглядаць зусім белымі. Аднак там, дзе святла трапляе менш (пад крыламі ці пад хвастом) можна і ў такіх выпадках убачыць афарбаванае пер’е.

Меланізм (melanizm) – самая частая мутацыя афарбоўкі. Яна звязаная з няправільным або размяшчэннем або надпрадукцыяй меланінаў. Шырокараспаўсюджаная ў некаторых відаў сакалоў, луней і паморнікаў.