Першыя вывадкі вясковых ластавак (Hirundo rustica) у пачатку чэрвеня я неяк прапусціў - хаця і бачыў асобных птушанят, але іх было зусім не шмат і сядзелі яны ў не вельмі зручных для здымак месцах. Таму нечаканая сустрэча 3 або 4 хутчэй за ўсё ўжо другіх вывадкаў на беразе Нёмана стварыла магчымасць успомніць мінулыя фота-сесіі з гэтымі ўдзячнымі фота-мадэлямі.
Праблема, аднак, была ў тым, каб правільна выбраць што і як хочацца зняць. Калі выбраць 2 ці 3 птушанят, якія сядзяць побач, нехта з бацькоў да іх прыляціць яўна хутчэй, чым да адзінкавых злёткаў. Але трэба будзе ад'язжаць зумам назад, каб усе ўвайшлі ў кадр разам з дарослай птушкай у палёце і яшчэ невядома, з якога боку птушаня атрымае ежу.
Таму калі абраць асобных птушак, то і кадры могуць атрымацца цікавейшыя, але чакаць на адпаведны момант прыйдзецца даўжэй. І вось дарослая ластаўка перадала некалькі насякомых маладой, але тая прыняла іх неяк не вельмі ўдала і не ўся здабыча трапіла ў дзюбу. Частка засталася вісець вонкі, а адна муха ўвогуле выпала і затрымалася на агароджы набярэжнай ніжэй.
Маладая птушка не адразу зразумела што здарылася (тым больш бывае горш), але ўжо праз секунду праглынула і тое, што вісела на дзюбе, і падабрала муху на агароджы. Толькі з такой спраўнасцю і рэакцыяй пачынаць самастойнае паляванне, ды яшчэ і ў паветры, яўна зарана. Але час на ўдасканаленне і трэніроўкі ёсць пакуль цябе кормяць бацькі.
Гродна, 06-07-2026
Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі
- Увайдзіце ці зарэгіструйцеся каб пакідаць каментары.
КАМЕНТАРЫ