Кожную раніцу, калі мы ідзем гуляць да ракі з нашым сабачкам, я бяру з сабой фотаапарат. Бо калі не бяру, часам здараецца ўбачыць нешта цікавае, але зняць яго тады няма як. І вось некалькі апошніх раніц я цягаў фоцік дарма, бо нічога вартага ўвагі пад час нашай прагулкі не адбывалася і гэтым ранкам я ўжо збіраўся яго не браць. Аднак у апошні момант усё ж вырашыў, што вазьму. І не пашкадаваў.
Набярэжную ад вады аддзяляе нешырокі, метраў 15 шырынёй, бераг, які тут завалены валунамі і спускаецца да ракі пад невялікім, але заўважным нахілам. Там, дзе далі магчымасць валуны, выраслі розныя кусты і тонкія дрэўцы вяза, а таксама ў вады каляводная жорсткасцебельная расліінасць, а бліжэй да набярэжнай - травяністая. Прыкладна месяц назад усё гэта скасілі трымерамі і спілавалі піламі, і з таго часу мала што паспела адрасці хаця б пачаткова. І вось калі я павярнуў галаву да ракі, то з вялізным здзіўленнем убачыў зусім недалёка ад сябе ды яшчэ невысока самца сокала-пустальгі (Falco tinnunculus), які завісаў над гэтам берагам! Так блізка ад сябе і ад вады я паляванне гэтага віду яшчэ не назіраў.
Я паспеў уключыць камеру і зрабіць толькі адзін здымак, як сокал 'упаў' паміж валунамі і ўзляцеў з невялікім грызуном у лапах. Есці здабычу ён сеў метарў 30 далей у густую лістоту высокага вяза - адзінага дрэва на сотні метраў набярэжнай, дзе я яго патраціў. Але пасля хуткага спажывання сокал вярнуўся і стаў завісаць яшчэ бліжэй да мяне на вышыні метраў 10, паволі зніжаючыся над берагам. На гэты раз я быў ужо лепш гатовы да падобных падзей і зрабіў цэлы шэраг серый здымкаў. Аднак і ў гэты раз самец хутка ўпаў паміж валунамі і зноў узляцеў з грызуном у кіпцюрах, прычым па здымку ніжэй (дакладней па цёмнай палосцы на спіне грызуна) бачна, што злавіў ён палявую мыш (Apodemus agrarius). Цяпер мне пашанцавала больш - птушка села амаль адкрыта на той самы вяз і зноў даволі хутка мыш была з'едзена.
І хаця я думаў, што цяпер птушка адляціць і расслабіўся, сокал яшчэ раз падляцеў да мяне, прычым без завісання спікіраваў на самую высокую частку берага усяго метрах у 6 ад мяне і я разгубіўся і не зрабіў ніводнага здымка, у які б трапіла птушка з новай здабычай. Бо самец злавіў трэцяга грызуна і адбылося гэта ўсяго за 7 хвілін з моманту, як я яго заўважыў над берагам! У гэты раз сокал-пустальга стаў даволі хутка, шырокімі кругамі, падымацца са здабычай у лапах і калі падняўся метраў на 50-60, адляцеў уверх па плыні ракі.
------------------------------------------------
Наступнай раніцай браць ці не браць з сабой на прагулку фоцік сумневаў не было і сокал мяне не падвёў, толькі што ўзляцеў з таго ж вязу і пры мне не паляваў, а адразу стаў пустым падымацца недалёка ад ракі (гл. апошнія 4 здымкі). Яго не вельмі настойліва спрабавалі атакаваць ластаўкі, але ён не звяртаў на іх увагі і зноў, падняўшыся, паляцеў у той самы бок, што і ўчора.
16 і 17-07-2026, Гродна
Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі
- Увайдзіце ці зарэгіструйцеся каб пакідаць каментары.
КАМЕНТАРЫ