Нашы назіранні

Воскресный вояж + первые северные гости

Итак, после добавления чернозобой гагары и турпана, у меня стало 197 видов в 2014 году, и я себе поставил цель "набить" оставшиеся три. Уже давно, во время поездки за мандаринкой в Лиду, я узнал у Семёна Левого, что держится рядом с Борисовом серый сорокопут. Выведав координаты поподробнее, утром (хотя было около одиннадцати, когда завтрак уже давно закончился, а обед ещё не думал начинаться - самое время сходить к кому-нибудь в гости) я отправился в Печинский, в гости к серому сорокопуту.

Побродив между полосами сосен, перемежающимися с постройками, выхожу на какой-то плац, где, очевидно, у вояк проходят какие-то занятия. Он не огорожен, некоторые асфальтовые дорожки уж начали зарастать травой. Немножко снежит, ещё вчера в Борисове совсем не было снега. Асфальтовая дорога для транспорта на плацу ещё в хорошем состоянии, её слегка припорошило, но асфальт при взгляде сверху ещё виден. Снег скрывает асфальт примерно так, как ягоды закрывают дно ведра, которым ещё хватает места чуть покататься по его дну. Какой-то лыжник катается по этой дороге... Вспоминается стишок:

"Стаю на асфальце

 ў лыжы абуты,

 ці лыжы не едуць,

 ці я... " Кхм... Паспяшаўся трохі з лыжамі...

Но у этого лыжника они-таки ехали. Хм, чего только не увидишь в армии...

Хищник подружился с птицей мира

Этот звонок в редакцию немало удивил.

Птицы и другая живность в окрестностях Кемера (Турция)

Недавние посты Дениса Кителя еще раз напомнили мне о Турции, где удалось провести в июле сего года неделю семейного отдыха на море. Кемер был выбран для этой цели, поскольку сочетал в себе не только близость известных пляжных курортов, но и горной местности, где можно было сменить маску с ластами на горный велосипед.

А теперь собственно о птицах. Моим первым новым видом и одним из наиболее обычных в здешних местах стал рыжепоясничный (желтогузый) бюль-бюль. Этих вездесущих пересмешников приходилось видеть практически везде, где присутствовала здесь древесно-кустарниковая растительность (за исключением горных склонов, где к моему удивлению, за два подъема практически не удалось встретить птиц). В основном, бюль-бюли вели себя скрытно, но несколько раз группа их позволила себе попозировать среди зарослей кустарника всего в нескольких метрах от меня. Их позывки составляли довольно большой набор трелей, так что я часто их путал и принимал этих птиц за другой вид.

Мандариновый закат в Бресте

 Сижу я вчера вечером в компьютере злой и уставший. От этого увлекательного занятия меня оторвала сестра, которая вопреки моим наставлениям периодически ездит на набережную кормить уток, да ещё и мужа к этому приобщает.

И вот, протягивает она мне телефон со словами: "Смотри, что за птица под уток на набережной косит" (вот так-то нелегко наших обмануть:)).

После взгляда на экран я встал и начал лихорадочно собираться, на недоумение сестры ответил одним словом: "Мандаринка!". По пути набрал Андрея Абрамчука и мы уже вместе поехали на набережную.

Як даўганосы савук рыбай давіўся

Падрабязнасці рэгістрацыі з відэа ТУТ

Сойка-драпежніца

Сёння стаў сведкам незвычайнага (?) выпадку.

Пачаўся ён таксама не вельмі звычайна - мы былі разам  з заолагамі з 5 курса на палявой экскурсіі. Памалу ішлі ўздоўж Нёмана, стараючыся не прапусціць птушак навокал. 

Птушкі былі, але не толькі яны (пра вавёрак у іншым назіранні). На нашым шляху мы сустрэлі мінімум 5 вялікіх жаб, якія даволі павольна (было толькі каля 5 градусаў вышэй нуля) прыгалі ў бок Нёмана. Як мы зразумелі - на зімоўку пад воду.  Вада была не так і далёка - ў некалькіх метрах.

І вось, калі я вяртаўся ўжо сам праз гэтыя ж месцы, заўважыў двух соек. Я прыпыніўся і стаў чакаць на іх рух. 

Адна з птушак саскочыла на зямлю і стала там нешта дзяўбсці. Хутка я пачуў негучны, але выразны піск і зразумеў, што гэта - жаба, якая прыгала да вады!

Я паспрабаваў навесці фоцік на сойку на зямлі, але, хаця адлегласць і не была далёкай, апарат факусіраваўся на ўсім, акрамя птушкі - перашкаджалі шматлікія галінкі i ствалы дрэваў побач з сойкай.

Яе напарніца не прымала ўдзелу ў драпежніцтве і чакала таварку на дрэве побач.

Хутка наступіла развязка - сойка ўзяла жабку сярэдніх памераў у дзюбу і пераляцела за мяне. Я зноў не паспеў зрабіць здымак...

Сонца, вада і птушкі: на Нёмане і вадасховішчах

Чарговая экскурсія на птушак даліны Свіслачы і Нёману пачалася не зусім звычайна - перад уездам у вёску Дарошавічы мы заўважылі сокала, які хутка і нізка ляцеў над полем. Потым сокал сеў, але без бінокля было далекавата, каб добра разгледзець яго.

Пакуль мы раскручвалі трубы, птушка паляцела далей у бок вёскі, але там, на дрэвах саду праз некалькі секунд "ператварылася" у карагольчыка. Так мы і не зразумелі, ці то з самага пачатку быў карагольчык, ці то сокал-дрымлюк. А карагольчык і сядзеў у садзе адначасова з сокалам на поле...

Аднак пачатак быў выдатны - свяціла яркае і нязвыклае для восені сонца, мароза ўжо не было, хаця ў цяні высокай сухой і пажухлай травы бялеў шарак.

На Нёмане - на колькі можна было бачыць з пагорку Дарошавіч - сядзелі качкі-крыжанкі і адзінкавыя вялікія белыя чаплі. Хутка пачалі пралятаць у бок Свіслачы вялікія бакланы (якіх потым аказалася пад 200 птушак), а потым і група шыпуноў з характэрнай размрвай крылаў і клікуноў, якія час ад часу пакрыквалі:

EuroBirdwаtch-2014 пад Гродна 5 кастрычніка

Падчас чарговай традыцыйнай экскурсіі на вадасховішча на р.Нёман у в.Дзекалавічы і на р.Свіслач у в.Карозічы (Гродзенскі раён),  прысвечанай Еўрапеўскім дням назіранняў за птушкамі, 30 сябраў Гродзенскага аддзялення пабачылі і пачулі 41 від птушак, сярод якіх найбольш цікавымі былі арлан-белахвост, шэрашчокая коўра, нырок-плёсаўка.

Агульныя вынікі выглядаюць наступным чынам:

Eurobirdwatch-2014 4 кастрычніка ў Гродна: ад малога да вялікага

Сёння традыцыйна Гродзенскім аддзяленнем ладзілася назіральная пляцоўка ў парку Жылібера. Усе жадаючыя гарадзенцы рознага ўзросту назіралі за птушкамі ў трубы і біноклі, фатаграфаваліся і атрымалі ў падарунак паштоўкі і налепкі. Нягледзячы на цёплае і сонечнае надвор'е відаў атрымалася адзначыць няшмат.  Аднак, пад час працы пляцоўкі акрамя звычайных для усіх галубоў, крыжанак ды шпакоў ў цэнтры горада пашанцавала яшчэ пабачыць крумкачоў і мігруючых гусей.

Агулам ў назіраннях прынялі ўдзел 175 чалавек:  111 дарослых і 64 дзетак. Акрамя мясцовых жыхароў горада завіталі на пляцоўку госці з Літвы і Расіі і маладыя (маладажоны). 

Вынікі сённяшніх назіранняў:

1. Голуб шызы - 85

2. Крыжанка - 28

3. Звычайны шпак - 430

4. Шэрая варона - 5

6. Крумкач - 3

7. Гусі  sp. - 92

Таццяна Смыкоўская, здымкі аўтара

Дапамажыце вызначыць птушак Ірану

Сябры, занесла мяне ў гэтым годзе на гару Сабалан у Іране, там нафоткаў я некаторых птушак, дапамажыце, калі ласка, вызначыць, бо сам магу памыліцца...
Дзякуй, Ваш Юрка Бакур =)