Як толькі замест марозаў не толькі ўначы і зранку, але і ўдзень сонца пачало грэць паветра на плюс, зіма ў нас фактычна скончылася. І так саўпала, што гэта быў перадапошні дзень адведзены ёй па календары.
Я стаяў перад мастом праз Гараднічанку ў яе вусці і рэчка хутка вызвалялася ад рэштак ільду, якім амаль два месяцы была пакрыта цалкам. І тут раптам з яе супрацьлеглага берагу на рэшткі кустоў на 'мой' бераг прыляцеў крапіўнік (T. troglodytes). І не проста прыляцеў, а стаў рэгулярна трашчаць і паварочвацца з боку ў бок прыкладна ў сярэдзіне куста, каб яго трэск было лепш чуваць:
Гэта яўна была рэакцыя не на мяне, а праверка-правакаванне на адказ магчымага суседа 'з-за рэчкі', які мог і не перажыць зіму. І тады, калі яго ніхто не прагоніць, можна спрабаваць пашырыць сваю зімовую тэрыторыю і на частку гэтага берагу. Бо можа зіма ўжо і скончылася, але адлятаць на месцы гнездавання ў лес яшчэ ранавата і лепш мець магчымасць выбару дзе шукаць ежу да гэтага моманту на большай памерам тэрыторыі.
За прыкладна 5 хвілін, якія крапіўнік правёў на 'маім' беразе, ніхто не прагнаў яго і ён адляцеў праз рэчку назад, да сябе. Правакацыя-выклік атрымалася - тэрыторыю можна пашыраць, бо суседа з гэтага боку (ужо) няма.
Гродна, 27-02-2026
Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі
- Увайдзіце ці зарэгіструйцеся каб пакідаць каментары.
КАМЕНТАРЫ