Кожны здымак у галерэі нашага сайту з'яўляецца ўласнасцю аўтара, які яго размясціў (калі не ўказана іншае). Для камерцыйнага выкарыстання любога здымка або яго часткі неабходны пісьмовы дазвол аўтара.
Пры некамерцыйным выкарыстанні спасылка на аўтара і сайт абавязковыя. Звяртайцеся да рэдактара:harrier@tut.by па ўсіх пытаннях

All these pictures are copyrighted by the authors. Please respect the time and effort spent in shooting them.
If you have any questions or comments, please let us know: harrier@tut.by

Апалоўнікі наляцелі)

Калі 'на мяне' у лесе на схіле недалёка ад Нёмана наляцелі 5-6 сініц-апалоўнікаў (Aegithalos caudatus), я спачатку думаў, што навокал выключылі гук. Па-першае я ведаў, што гэтыя дзіўнаватага выгляду сінічкі заўсёды бясстрашна і гучна перамаўляюцца паміж сабой і па другое, я ведаў, што я не аглох. Але ніякіх гукаў гэтыя хуткія птушачкі , пералятаючы з галінкі на галінку, не выдавалі! Зусім.

У разгубленасці я пачаў здымаць іх, але яны так хутка перамяшчаліся з месца на месца, нідзе не затрымліваючыся даўжэй, чым на долі секунды, што мало што з гэтага аірымалася. І іх доўгія хвасты, якія  на першы погляд павінны былі б перашкаджаць ім у руху паміж галінкамі, наадварот, дапамагалі ім 'упісацца' у любую прастору.

Як яны паспяваюць так хутка не толькі знаходзіць сабе ежу, але дастаць і з'есці яе? 

Таксама бязгучна, як прыляцелі, яны і хутка зніклі  сярод кустоў і дрэваў.

Горадня, 09-02-2020

Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі