• 21.10.2017 - 21:20 | Harrier

    Напэўна, многія ведаюць сумную гісторыю вандроўнага голуба (Ectopistes migratorius) — некалі аднаго з самых шырокараспаўсюджаных і шматлікіх відаў птушак Паўночнай Амерыкі, а магчыма і Свету. Колькасць птушак на піку распаўсюджання цяжка ацаніць, аднак яна яўна налічвала сотні мільёнаў. Пералёты вялізарных зграй нагадвалі ўраган. Нікому не прыходзіла на думку, што такі шматлікі від можа знікнуць.

  • 20.10.2017 - 17:46 | Harrier

    Самцы большасці відаў птушак не маюць знешняга капулятыўнага органа (пеніса) і спраўляюцца з запладненнем самак дзякуючы выступу клаакі. Аднак самцы качак і іншыя прадстаўнікі атраду Гусепадобных вядомыя сваімі доўгімі, спіральна скручанымі пенісамі, якія ўтварыліся ў выніку коэвалюцыі са складанымі клаакамі самак. Так атрымалася з-за таго, што капуляцыя ў іх адбываецца на вадзе, самка ў такім становішчы застаецца амаль прытопленай. Таму без адпаведнага марфалагічнага воргана сперматазоіды могуць трапіць у ваду, а не ў полавыя шляхі самкі.

  • 20.10.2017 - 14:37 | Harrier
    Калонія з прыкладна 36 тысяч пінгвінаў Адэлі (Pygoscelis adeliae) ў Антарктыцы сёлета мела выключна малы поспех гнездавання – толькі 2 птушанят не загінулі там з голаду і паспяхова выгадаваліся. Гэта ўжо другі падобны катастрафічны сезон гнездавання за больш, чым 50 гадоў назіранняў там.
  • 19.10.2017 - 15:34 | Harrier

    З месцаў гнездавання ў тундрах Расіі на зімоўкі ў Заходняй Еўропе ў Паўночным моры малыя лебедзі (Cygnus columbianus) траплялі, мігрыруючы ўдзоўж узбяpэжжаў Белага і мора Барэнца. На захад ад Уралу, і, асабліва на усходнееўрапейскіх унутрыкантынентальных вадаёмах від заўcёды быў рэдкім. Так, для Беларусі да 1983 г. аядома толькі адна рэгістрацыя – 3 птушкі на воз.Палік у Бярэзінскім запаведніку былі адзначаныя ў лістападзе 1925 г. Затым адна птушка зімавала ў 1983-84 на воз.Чорнае ў Бярозаўскім раёне на Берасцейшчыне. Аднак з пачатку нашага стагоддзя колькасць птушак, месцаў дзе яны зарэгістраваныя і колькасць сустрэч рэзка павялічылася і дасягае амаль 50.

  • 17.10.2017 - 23:28 | Harrier
    Дзякуючы выкарыстанню міні-відэакамер, прымацаваных да пінгвінаў у прыродных умовах атрымалася вызначыць раней невядомы для іх тып ахвяр. Аказалася, што мінімум 4 віды рэгулярна палююць на розныя віды мядузаў і іншых жэлепадобных марскіх жывёл.
  • 15.10.2017 - 22:01 | Harrier
    Не так часта інжынеры з аэракасмічнай сферы звяртаюцца з магчымымі тлумачэннямі асаблівасцяў палёту птушак у навуковыя часопісы. Аднак менавіта гэта зрабіла каманда з універсітэту New Mexico пад час спробы стварэння больш эканамічнага дрона.
  • 14.10.2017 - 15:37 | Harrier

    Вераб’іная птушка, якая лічылася адной з самых рэдкіх у Афрыцы і нават ва ўсім Свеце і якую бачылі менш 10 разоў пасля адкрыцця ў 1981 годзе, насамрэч не існуе. Да такой нечаканай высновы прыйшлі арнітолагі з універсітэту Aberdeen (Шатландыя).

  • 13.10.2017 - 13:04 | Harrier

    Як шмат відаў птушак можна адзначыць у нашым зоагеаграфічных рэгіёне Заходняй Палеарктыкі за 24 гадзіны назіранняў? Упершыню рэкорд усталявала фінская каманда, якая 25 траўня 1998 г змагла адзначыць у Еўропе 190 відаў. Праз 6 гадоў, у 2004, рэкорд перайшоў да каманды гішпанцаў, якія на гонках за птушкамі, арганізаваных таварыствам SEO/BirdLife, зарэгістравалі дакладна 200 відаў. Яшчэ праз тры гады рэкорд быў папраўлены на падобных 24-гадзінных спаборніцтвах і таксама ў Гішпаніі і трымаўся з 217 відамі наступныя 10 год.

  • 12.10.2017 - 14:01 | Harrier
    Хаця для многіх еўрапейцаў лебедзь-шыпун (Cygnus olor) застаецца адным з сымбаляў прыгажосці, вернасці і кахання, для ЗША гэта агрэсіўны і дэструктыўны від-інтрадуцэнт, які для карысці мясцовай прыроды, па меркаванні навукоўцаў, павінен там знікнуць.
  • 11.10.2017 - 00:51 | Harrier

    Дзякуючы новым даследаванням, мы ўсё больш даведваемся пра канкрэтныя механізмы, якія дапамагаюць звычайнай зязюлі (Cuculus canorus) (а магчыма і не толькі ёй) паспяхова быць гнездавым паразітам. Аказалася, што пасля адкладкі свайго яйка ў гняздо прыёмных бацькоў, самка зязюлі крычыць, імітуючы голас шуляка-карагольчыка (Accipiter nisus) і тым самым страшыць іх, каб мець час адляцець незаўважанай.