Кожны здымак у галерэі нашага сайту з'яўляецца ўласнасцю аўтара, які яго размясціў (калі не ўказана іншае). Для камерцыйнага выкарыстання любога здымка або яго часткі неабходны пісьмовы дазвол аўтара.
Пры некамерцыйным выкарыстанні спасылка на аўтара і сайт абавязковыя. Звяртайцеся да рэдактара:harrier@tut.by па ўсіх пытаннях

All these pictures are copyrighted by the authors. Please respect the time and effort spent in shooting them.
If you have any questions or comments, please let us know: harrier@tut.by

Удачная охота

21.07.2013 - 21:38 | Iouri

Уж (Natrix natrix)

20 мая 2013 г., Столбцовский р-н., берег р.Неман (рассказ здесь - http://www.wildlife.by/node/24644)

Каментары

Спасибо и вам, за ваше внимание к моему труду и вашу оценку. Очень приятно получать положительные отзывы на свою работу. Удачи вам!

Патрэбны аповяд. Кранальна-шыкарны рамантычны стыль, асабліва спачатку. Актуальная тэма.

Спатрэбіцца год-два і бабры вырашаць праблему. Ёсьць, аднак, у паводзінах баброў і нейкая празьмернасьць ... Там-сям іх дзейнасьць выходзіць за межы разумнага. Цікавасьць паляўнічых тут амаль нулявая, час такі.   

Спасибо, Уладзя!

Если бобрам не мешать, то они конечно все восстановят. Но луг уже начали запахивать и, скорее всего, бобрам не дадут теперь разгуляться. Хотя у меня большие сомнения насчет урожая на этих землях. Время покажет - в следующем году я посмотрю, что там вырастет.

И вот еще выяснился неожиданный отрицательный момент в осушении Оазиса. В прошлые выходные я видел двух собак явно охотничьей породы. С лаем они шли по следу косули с косуленком (они выскочили из лесу, и я их заметил). Вряд ли бы собаки сунулись в сильно заболоченные земли. А теперь - никаких препятствий. Если раньше звери находили здесь желанный отдых, то теперь им нигде не спрятаться.

 Я не быў бы нагэтуль упэўнены ў тым, што паляўнічым цяпер няма справы да баброў. Паводле дзяржаўнай статыстыкі за апошнія 2 гады ў Беларусі  забілі 20 тысяч баброў!

Наконт празмернасці іх дзейнасці - як гэта памераць? Від стараецца максімальна заняць (тым больш калі ёсць магчымасць часткова стварыць яе пад сябе)  экалагічную нішу. Таму і спрабуюць пашырацца паўсюль, дзе для гэтага ёсць хаця б мінімальныя ўмовы. Аднак з часам засталіся б толькі там, дзе гэтыя ўмовы аптымальныя. І адбылося б гэта і без "рэгуляцыі" чалавека, які, насамрэч, як раз рэгуляваць асэнсавана не ў стане.