Блізкая сустрэча

Я стаяў у некалькіх метрах ад края высокай нёманскай надпойменнай тэрасы і здымаў сінічак, якія прыляталі есці насенне сасны. Да ракі я стаяў павёрнуты бокам-спіной і калі пачуў выразны шорах сухога лісця прыкладна адтуль, дзе я падняўся на тэрасу, то найперш падумаў пра чалавека, які выкарыстоўвае той самы шлях. Але разглядаць яго ў мяне не было жадання і я не павярнуўся туды. Праз секунды шорах лісця паўтарыўся ўжо значна бліжэй і нават не павёрнуты ў той бок я заўважыў ...лісу (Vulpes vulpes)!

Яна выйшла на самы край тэрасы і потым я прыкінуў, што звер быў метрах у 5. Зразумела, што ліса выдатна бачыла мяне, тым больш я неяк адразу павярнуўся і пачаў назіраць за ёй праз відашукальнік камеры, абапіраючыся на штатыў. Але яна зрабіла выгляд, што мяне не існуе і у двух метрах ад месца нашай сустрэчы яўна прадэманстравала гэта: