Заканчэнне. Пачатак гісторыі ТУТ
У самым пачатку красавіка, калі я прыйшоў паглядзець на пераважна дзікі ўчастак Гараднічанкі, туды ўжо перасяліўся бабёр (Castor fiber). І акрамя адной вярбы, якую заваліў і абгрызаў без праблем, другая не далася так проста, бо трэснула пад час падгрызання і зламалася яўна вышэй, чым планавалася. Найгорш для бабра было тое, што і зламанае дрэва не ўпала, а завісла на іншым і так трымалася.
Калі я троху пазней знайшоў вярбу, у якой пара вялікіх дзятлаў (Dendrocopos major) выкоўвала сабе дупло, то не звярнуў увагу, што яны рабілі яго як раз у тым дрэве, на якое абапіралася недагрызенае бабром. Хутчэй за ўсё пазней яны скончылі яго і адклалі ў ім кладку, але вывесці птушанятаў там не атрымалася - прыкладна праз 2 тыдні бабёр нарэшце атрымаў у сваё распаражэнне не толькі падгрызеную і завсілую вярбу, але і тое дрэва, на якім яна трымалася - яны упалі разам. І разам з дуплом і кладкай дзятлаў.
І калі я прыйшоў туды на прыканцы красавіка, дзятлы выкоўвалі сабе іншае, другое дупло ў іншай высокай вярбе на беразе рэчкі:
Ці атрымаецца ў іх вывесці птушанят гэтым разам?
Гродна, 29-04-2026
Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі
- Увайдзіце ці зарэгіструйцеся каб пакідаць каментары.
КАМЕНТАРЫ