Улады ў сталіцы Індыі – Дэлі – вырашылі “адаптаваць” дамовага вераб’я (Passer domesticus) як “дзяржаўную птушку” ("state bird") каб прыпыніць далейшае змяншэнне колькасці віду ў гэтай краіне. 

Чарговы восьмы палявы летнік-семінар “Начныя жыхары ляСОЎ” адбудзецца ў пятніцу-нядзелю 9-11 лістапада. Месцам правядзення летніка традыцыйна з’яўляецца вёска Залессе Пружанскага района Брэсцкай вобласці. Вёска размешчана ў ваколіцах Белавежскай пушчы, на самым ускрайку балотнага масіва Дзікае.

Горны ўюрок Сілема Sillem's Mountain Finch (Leucosticte sillemi) знік на 80 год, але сёлета быў пераадкрыты на адным з Тыбецкіх плато альпіністам-бёдуотчарам, які застаўся ў намёце пад час узыходжання на вяршыню яго групы з-за таго, што захварэў.

Здымак імператарскіх пінгвінаў, якія рыхтуюцца вынырнуць з палонкі з пада льду фатографа Поля Ніклэна (Paul Nicklen) выйграў сёлета ў адным з самых прэстыжовых фотаконкурсаў дзікай прыроды - Veolia Environnement Wildlife Photographer of the Year competition.

Эндэмік Самоа зубадзюбы голуб Tooth-billed Pigeon (Didunculus strigirostris) - адзін з найбольш блізкіх да вымерлага дронта сучасны від птушак – хутчэй за ўсё таксама знік. Адмыслова арганізаваная на яго пошукі экспедыцыя не змагла адзначыць ніводнай птушкі.

Паводле новага навуковага даследавання, тэмп знікнення розных формаў птушак павялічваецца і дасягнуў непакоячага ўзроўню.

Супольная праца прадстаўніка глабальнай асацыяцыі BirdLife International і калег з універсітэту Чарльза Дарвіна (Аўстралія) з’явілася он-лайн на старонках часопіса PLoS One.

На мінулым тыдні ірландзкае графства Galway назаўсёды трапіла ў гісторыю бёдуотчынгу і арніталогіі. Справа ў тым, што менавіта тут упершыню для Ірландыі і Заходняй Палеарктыкі быў адзначаны каралеўскі тыранн Tyrannus tyrannus !

Дзякуючы ДНК, атрыманаму з двух музейных экземпляраў вынішчанага каралінскага папугая Conuropsis carolinensis, навукоўцы выявілі яго сувязі з іншымі прадстаўнікамі атраду.

Некалі шырока распаўсюджаны ад Фларыды да ўзбярэжжаў Антарыё, адзіны эндэмічны папугай Паўночнай Амерыкі, знік у пачатку 1920-х гадоў у вынікі няшчадных адстрэлаў, бо фермеры лічылі гэтых птушак шкоднікамі. Яго месцапражыванні, біялогія і пералёты ніколі не даследаваліся навукова. А магчымае таксанамічнае становішча было вызначанае па біяметрычным дадзеным з пазасталых у музейных калекцыях скурках.

 На апошнім паседжанні Таксанамічнага падкамітэту Камітэту па рэгістрацыях Брытанскага арніталагічнага звязу (Taxonomic Subcommittee of the British Ornithologists' Union's Records Committee) былі агучаны некаторыя доўгачаканыя і зусім нечаканыя змены ў таксанаміі птушак, якія акажуць значны ўплыў на Спіс птушак гэтай краіны. А калі будуць прынятыя больш шырокім колам арнітолагаў і з іншых краін, то стануць праз нейкі час абавязковымі і для нас.

У мінулыя суботу і нядзелю больш за 64 тысячы дарослых і дзетак з 33 краін Еўропы і Сярэдняй Азіі назіралі за цудам міграцыі птушак. І хаця ў некаторых краінах у гэты час была адзначана кепскае надвор’е, атрыманыя вынікі ўражваюць.