Кожны здымак у галерэі нашага сайту з'яўляецца ўласнасцю аўтара, які яго размясціў (калі не ўказана іншае). Для камерцыйнага выкарыстання любога здымка або яго часткі неабходны пісьмовы дазвол аўтара.
Пры некамерцыйным выкарыстанні спасылка на аўтара і сайт абавязковыя. Звяртайцеся да рэдактара:dz.vincheuski@gmail.com па ўсіх пытаннях
Пры выкарыстанні здымкаў у сацсетках, забаронена размяшчаць больш аднаго здымка з фотасерыі на пост, таксама абавязковы надпіс "больш здымкаў тут:" і далей канкрэтны адрас на знаходжанне фота-серыі на сайце.

All these pictures are copyrighted by the authors. Please respect the time and effort spent in shooting them.
If you have any questions or comments, please let us know: dz.vincheuski@gmail.com

Таўстадзюб і костачкі алычы

таўстадзюб

Дакументацыйныя здымкі

Навокал нашага дома хапае 'ягадных' дрэваў - і вішняў, і сліваў, і алычы. І калі з першых ягады яшчэ збіраюцца людзьмі, то алыча амаль нікому непатрэбная. І ў апошнія ўраджайныя гады яркім жоўтым дываном доўга ляжыць пад дрэвамі.

Не бачыў, каб ягады алычы на ці пад дрэвам нехта еў з нашых птушак, а вось костачкі - іншая справа. Іх могуць месяцамі есці - і актыўна ядуць - сірыйскія дзятлы (Dendrocopos syriacus). Але па-за канкурэнцыяй ў гэтым таўстадзюбы (C. coccothraustes). Шмат разоў бачыў, як яны раскалваюць костачкі і праглынаюць насенне наўпрост з вакна нашай кухні. А пазаўчора пашанцавала назіраць гэта на схіле да Нёмана, дзе таксама растуць алычы.

Птушка раз за разам без праблем знаходзіла сабе ўсё новыя костачкі ў неглыбокім снезе пад дрэвам. І каб раскалоць іх, ёй патрабавалася ад 1 да 1,5 хвіліны:

А каб ведаць, дзе шукаць сабе ежу ўзімку (бо ўвосень костачкі бачна і так), варта загадзя, калі яшчэ бачна ягады ці костачкі ад іх, запомніць некалькі такіх месцаў-дрэваў. І тады нават пад снегам будзе забяспечана бесперабойнае харчаванне)

Гродна, 08-01-2026

Аўтар - Дзьмітры Вінчэўскі